হিয়াৰ উপকণ্ঠত মহানগৰණ মনমী ভট্টাচাৰ্য্য

হিয়াৰ উপকণ্ঠত মহানগৰ

 হিয়াৰ উপকণ্ঠত মহানগৰ

যাযাবৰী ‘মই’।
পুৰণি প্ৰেমিকজনক এৰি থৈ
গুছি আহিলো তোমাৰ কাষলৈ,
আৰম্ভ কৰিলোঁ সহবাস ।

তোমাৰ নিৰস সংগত যেন নিথৰ হৈ পৰে
মোৰ গতিশীল জীৱন,
শীতল আলিংগনত জঠৰ হৈ পৰে
প্ৰগতিৰ গতি ।
উৎকট কেঁচা গোন্ধত ওকালি
বিকৃত হ’ল সপোন,
স্তব্ধ ধমনীৰ প্ৰবাহ।
এইদৰেই বাগৰি যায় কত প্ৰহৰ কত ঋতু,
পুৰণি প্ৰেমিকজনৰ পৰা নিলগত
শত উত্তাপহীন সহবাস ।

এয়া যাযাবৰী অভ্যস্ততা
অভ্যাস মানেই ভালপোৱা ।

তোমাৰ শান্ত সৌম্য চকুযুৰিত
ধূসৰ মোৰ চঞ্চল প্ৰেমিক
আশ্বস্ত আলিংগনত অনুভূত
দুৰ্লভ নিৰাপদ সময়।
তোমাৰ সহচৰ্যত
পৰিপুষ্ট পৰিপক্ক
অভিজ্ঞ মই।

তুমি নিৰ্বিকাৰ
অন্তৰংগতাৰ অৰ্থ নুবুজা
অনুভৱৰ অনুভৱ নকৰা ।
ওভতাই সপিলা চঞ্চল প্ৰেমিকক
….. সিদিনা
যিদিনা মই ঘিণ কৰো
বেপেৰোৱা মাতাল প্ৰেম ।

কবি:-

ණ মনমী ভট্টাচাৰ্য্য