অশান্ত সময় ණ জোনমনি গগৈ

"অশান্ত সময় "

চৌদিশে আজি
জ্বলি উঠিছে …
হত্যা আৰু হিংসাৰ দাবানল ৷
মৰণকাতৰ আৰ্তনাদ
কি যে বিভীষিকা!!
মানুহে পাতিছে মানুহৰ খেলা৷

মানুহ হেনো পৃথিৱীৰ
শ্ৰেষ্ঠ জীৱ …
অথচ মানুহেই পাতে মানুহৰ যজ্ঞ ৷
মানুহৰ তেজেৰেই পাতে
বিজয়ৰ উৎসৱ ৷
কাৰো সময় নাই
উভতি চাবৰ
ব্যস্ত পথ ব্যস্ত মহানগৰ ৷

ক্ষোভত ফাটিছে হৃদয় …
তাৰো কোনো মূল্য নাই ৷
এফালে চিঞৰ
প্ৰতিবাদৰ…
আনফালে আকৌ
বাজিব লাগিছে
মানৱৰেই জয়গান…

অশান্ত সময়
অশান্ত মন
চাৰিওফালে ধোৱা ৷
অস্পষ্ট ছবি ৷
মানুহবোৰ দানৱ হৈ পৰিছে
বিবেকশূন্য …
আবেগৰ মূল্য আজি নাই নাই ৷
কি এই সময়!
মানুহে নুবুজে মানৃুহৰ মূল ৷
অন্যায় অবিচাৰেৰে
ঘৰ ভৰপূৰ ৷
সজাব নোৱাৰি
যায় জাতিকূল ৷৷৷

কবি:- ණ জোনমনি গগৈ ৷