“মই ল'গ পোৱা আবেলিটো”
হেলনীয়া আবেলিৰ
বেলিটো
লুকাব খুজিছিল
লঠঙা গছজোপাৰ আঁৰত...
ৰং ঘঁহি ৰশ্মিবোৰ সৰকি আহি
অত ত'ত পৰিছিল ।
গধূলি এটা আহিল
আবেলিটো গুছি গ'ল.
গধূলিটোৰ লগত
লাহে লাহে আন্ধাৰে আৱৰি ধৰিলে
ক্ষয়িষ্ণু পৃথিৱীৰ ক্ষতবোৰ ।
ঘোলাপানীৰ নদীখনে
শোষন কৰিলে পোহৰবোৰ ।
শাপগ্ৰস্ত আবেলিটোৰ হুমুনিয়াহত
মইও ক্ৰমান্বয়ে উটি গলো আন্ধাৰৰ দেশলৈ
লুকাব খুজিছিল
লঠঙা গছজোপাৰ আঁৰত...
ৰং ঘঁহি ৰশ্মিবোৰ সৰকি আহি
অত ত'ত পৰিছিল ।
গধূলি এটা আহিল
আবেলিটো গুছি গ'ল.
গধূলিটোৰ লগত
লাহে লাহে আন্ধাৰে আৱৰি ধৰিলে
ক্ষয়িষ্ণু পৃথিৱীৰ ক্ষতবোৰ ।
ঘোলাপানীৰ নদীখনে
শোষন কৰিলে পোহৰবোৰ ।
শাপগ্ৰস্ত আবেলিটোৰ হুমুনিয়াহত
মইও ক্ৰমান্বয়ে উটি গলো আন্ধাৰৰ দেশলৈ
কবি:- ✍ কিৰণ গগৈ ।
No comments:
Post a Comment